Ben ik een clown?

Zoals bij iedereen werd ook bij mij al vrij vroeg de vraag neergelegd wat ik na de middelbare school wilde gaan doen, doorleren? Werk zoeken en zo ja wat, welke richting wilde ik op. Eerlijk gezegd had ik daar nog nooit over nagedacht en wist ik het echt niet. In deze periode ging met mijn ouders mee naar de katjeskelder in Oosterhout, daar was een recreatieteam aan het werk en dat vond ik erg interessant. Al snel was ik elke dag bij dit team in de buurt te vinden en mocht ik helpen met de activiteiten. Met als hoogtepunt een rolletje als boef tijdens het kindertheater. Dit deed ik met zoveel overtuiging dat het jonge publiek me achterna rende. Dit was het moment………ik wist wat ik wilde gaan doen. Thuis aangekomen ging ik op zoek naar een opleiding die er voor kon zorgen dat ik kindertheater kon gaan spelen. De opleiding MDGO AW specialisatie recreatiewerk. Tegenwoordig wel bekend als Leisure management. Na deze opleiding kon ik meteen aan de slag als Gladiator in het Archeon in Alphen aan de Rijn. Een te gekke baan waarbij ik mocht zwemmen, zonnen, vechten en elke dag een massage kreeg. Helaas ging het met het bedrijf niet zo goed waardoor een contractverlenging er niet meer in zat. Gelukkig kreeg ik hetzelfde jaar een baan bij het Dolfinarium in Harderwijk. Het geven van shows en straatentertainment voor de gasten die al dan niet in de rij stonden te wachten voor een show. In deze periode kon ik aan de slag bij een entertainmentbureau en gaf ik mijn eerste shows als clown. Eerst heette ik nog Stoere Jop, de clown die ik speelde tijdens de stages op campings en bungalowparken. Een gekke gewaarwording om in je agenda te zien wanneer je clown bent, waar je clown bent en hoe lang je clown bent. Maar maakt je dat dan ook clown? Of een rasentertainer met een rode neus? Een lastige vraag. Ik kan een beetje jongleren, ik kan een beetje ballonvouwen, fietsen op een minifiets en goochelen. Dat maakt mij een veelzijdige clown. Een allround clown, eentje waar je veel kanten mee op kan. Maar of mensen daar op gaan zoeken?

Niet zo lang geleden kreeg ik een s’ochtends vroeg een telefoontje van de tante van mijn vriendin. Aan haar stem hoorde ik dat er geen goed nieuws zou komen. Ze vertelde me dat mijn schoonmoeder een hersenbloeding had gehad en met spoed naar het ziekenhuis was gebracht. Uiteraard sprongen we snel in de auto om zo snel mogelijk aanwezig te zijn.  Daar aangekomen lag mijn schoonmoeder met alle alarmbellen op de spoedeisende hulp, uiteraard waren er veel vragen van alle kanten en was er grote bezorgdheid. Toen gebeurde er iets wat mij in dit soort situaties vaker overkomt, ik wil dan heel graag verlichting brengen en al gauw kreeg ik iedereen aan het lachen. Dit heb ik altijd gehad, al vanaf de lagere school. Verlichting brengen door een lach. Ik denk dat ik in zulke situaties een pure clown ben, zonder neus, zonder masker.